27 Şubat 2018

52/9: Annemle babamın nikahına şahit olarak gittik...

Bu haftaki çelınç konumuzda bir çocukluk anımızı anlatmamız isteniyor.

Şöyle eteklerime toplaşın size güzel bir hikaye anlatayım.. :)

Benim çocukluktan hatırladığım en değişik anım annemle babamın nikahına kız kardeşim ile
beraber katılmamızdır.

Yıl 1996 ben altı yaşındayım, kız kardeşim dört yaşında.
Annem, babam ve iki komşumuzla beraber Üsküdar Evlendirme Dairesi'ne gittik.

Merasim başlamadan önce memur geldi. O sırada biz tabii anasının eteklerinden
ayrılmayan sıpa imajı çizmekle meşgulüz. "Anne anne" diye dolaşınca 
ortalıkta memur annemle babama dönerek "Sizin çocuklarınız mı?" diye sordu.

Bizimkiler de onaylayınca "Şahit niye getirdiniz o zaman? Sizin zaten
iki şahidiniz varmış." dedi.

Seneler sonra anlatılınca biz bu anıya gülüyoruz ama annemler o zaman
bir miktar da utanmıştır belki. :)

Bizimkilerin iki çocuktan sonra nikah kıyma sebebine gelirsek; evlendiklerinde Ordu'da nikah
işlemleri yapılmış. Tabi o zamanlar kağıtların askıya çıkması vs. gibi şimdi bilmediğimiz
bir sürü prosedür mevcutmuş. 

Nikahtan bir süre sonra evlilik cüzdanı veriliyormuş sanıyorum. Lakin arkasından
atlı kovalıyormuşçasına düğün gecesi yollara düşüp İstanbul'a gelince
bizimkiler, gidip de evraklarını alamamışlar,
aklı selim bir aile üyesi de gidip almayınca bizimkiler evli olduklarını 
ispatlayamaz olmuş.

Okula başlayacak bir garip kızçe olan bana kimlik çıkarılması hususu hasıl olunca da
gidip bir daha evlendiler.

Tabii bu onların bize anlattıkları hikaye, araya üç kağıt karıştırdıysalar hiç bilemiyorum.
:)

Sevgilerle, şahit Applesodaa.

38 yorum:

  1. Bu da ilginç bir anı olmuş.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) evet aklımıza geldikçe annemlere hatırlatıyoruz, unutma unutturma politikası..

      Sil
  2. Haha süpermiş. Çeyrek de takıverseydiniz bari :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O zaman işte çocukluk naparsın elde yok, avuçta yok. :)

      Sil
  3. Ahhahha ay nefis bir çocukluk anısı bu :) <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) Bence de herkese nasip olmaz böyle nikah şahitliği...

      Sil
  4. Çok güzel bir çocukluk anısı ama sanırım sonsözündeki gibi bir üç kağıt söz konusu olabilir ya da size anlattıkları hikayede eksikler olabilir gibi geliyor :))
    Çok tatlısın

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yıllar geçtikçe bende bir üçkağıt olduğundan daha çok şüpheleniyorum ama henüz başka bir bilgi edinemedim. :)

      Sil
  5. Valla herkese nasip olmaz böyle anı :)
    Ben de anamla babamın düğün fotoğrafını millete gösterir, fondaki perdeyi kastederek, "ben de bu perdenin arkasındaymışım" diye aklımca uyanıklık yapardım :)))

    YanıtlaSil
  6. Çok ilginç bir anı, şaşırdım gerçekten :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bi de benimde seneler sonra aynı yerde evlendiğimi göz önüne alırsak ilginç oluyor iyice.. :)

      Sil
  7. vay be efsane bi anı :) neden Ordu peki, Ordulu musunuz ben oralıyım da :D

    YanıtlaSil
  8. ha haaa çok tatlı bir anııııı :)

    YanıtlaSil
  9. Çok ilginçmiş gerçekten. Bende annemle babamın nikahında bulunmak isterdim doğrusu :)

    YanıtlaSil
  10. Yahu biz Karadenizliler genelde hep ilginciz zaten değil mi hemşerim?(dildennagmeler.blogspot.com)

    YanıtlaSil
  11. Bayıldım bu anıya. :)) Sizin aişe kesin film gibi bir ailedir.

    YanıtlaSil
  12. Bu anı baya değişikmiş. Karadenizliler çok ilginç oluyorsunuz. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) Huyumuz kurumasın, değişik değişik olaylar hep bizde..

      Sil
  13. Gerçekten çok ilginç ve sizi hep gülümsetecek bir anı

    YanıtlaSil

Search

About

Bendenizle ilgili bilgiler için "Kim Bu Kız" sayfasına gidiniz lütfen.