2 Aralık 2011

Bir babam olsun isterdim..

   İnsanlar hep eksikliklerini çektikleri şeyi isterler ya bende bir adet baba mevcut aslında. Ne kadar "baba" denilebilirse ona?? Arkasında babasının olmasının özgüvenini taşıyan insanlar gördüm. Öyle olabilmek isterdim. Gerçekten seve seve 'baba' diyebilmek isterdim. Özlemek isterdim babamı uzakta olduğunda. Derdim olduğunda dinlesin isterdim. Benim bir babam var evet, babalığını hiç görmediğim bir baba.

   Kendi ebeveynimizi seçme şansı verilmeli diye düşünüyorum bazen. Benim hayattaki tek şansım annem. Hayatı ailede öğrenir her insan. Ben babamdan yalan söylemeyi öğrendim. Vurdumduymazlığı, umursamazlığı, hayatı öylesine yaşamayı. İnsanları bir kalemde silip atmayı öğrendim. Ben aslında hayatta insana kaybettirecek ne varsa ondan öğrendim.

   Olmasa da olur diyebildiğiniz bir babanız oldu mu hiç sizin? Ben olmasa da eksikliğini hiç hissetmezdim. Varlığını hiç hissetmediğim gibi. Ondandır bendeki bu sahiplenilme arzusu. Gerçekten güvenip, sırtımı yaslayabileceğim bir insan olsun istedim hep şu dünyada.

   Bir babam olsun istedim.. Olmadı. Olmayacak.

4 yorum:

  1. benim yazılmış gibi... bu yazıda kendimi buldum...

    YanıtlaSil
  2. babalardan yana bahtımız aynı ne yapalımki..

    YanıtlaSil
  3. Aaah babalar...

    YanıtlaSil
  4. inceden ahh çektiriyor bizdeki bu babalar anladım..

    YanıtlaSil

Search

About

Bendenizle ilgili bilgiler için "Kim Bu Kız" sayfasına gidiniz lütfen.