26 Ekim 2021

#5 His

Vedalaşma hakkında yazıyı yayınladıktan hemen sonra oğlum ağlaya ağlaya uyandı.

Ne yapsam kabul ettiremedim, kucağıma gelmek istedi. Başını omzuma koydu ve evin içinde bebekken çok dinlediği için onu çabucak sakinleştiren "Selvi Boylu Al Yazmalım"ı söyleyerek dolandık bir müddet.

Şarkıyı ilk kez söylemeyi bitirdiğimde çoktan uykuya dalmıştı aslında ama ben biraz daha sarıp sarmalamak istedim. Bir kaç kez daha söylerek Çınar kucağımda ben pencerenin önünde öyle durduk.

Bazen bazı anlara nasıl baktığımız çok önemli diye düşünüyorum. Evet her zaman gecenin köründe kalktığımda böyle tahammülkar olamayabiliyorum.

Ama büyüdükçe bize duyduğu ihtiyaç öyle azalıyor ki... Eskiden her gece yaptığımız gezme rutinlerimiz artık arada bir sıklıklarına düştü.

Böyle olunca insan eskiden söylendiği durumun şimdi nasıl da "dur keyfini çıkartayım" anlarına dönüştüğünü algılayabiliyor.

Anda kalabilmek, anı yaşayabilmek, anın keyfini çıkarabilmek dileğiyle.

Öperim gözlerinizden...

Not: Resimdeki Çınar ve kankası Meryem (Çınar'ın deyimi ile Meryen).

14 yorum:

  1. Şimdiden bunun farkında olabilmek çok güzel çünkü su gibi denir ya zaman için aynen öyle her anı kazımak lazım hafızamıza, çok çabuk büyüyorlar :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet, kesinlikle öyle. Hep farkında kalabilmek dileğiyle, malum analık zor. :)

      Sil
  2. ayyyy ne bu sonbahar duygusallığı mı, her sonbahar gelişindeeee, ben hüzünleninceeee :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mevsimsel de olabilir valla Deep, hiç aklıma gelmemişti. Lakin benim bebemin doğum günüsü yaklaşıyor. Nerden baksan 2 yıl koskoca 2 yıl vallahi çok duygulanıyorum.

      Sil
  3. Büyüdükçe an'da kalabilmek ve an'ın tadını çıkarabilmek öyle zorlaşıyor ki...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnanıyorum, inşaallah ona da anı yaşamayı öğretebiliriz.

      Sil
  4. bir bahçede büyüyebilecek kadar şanslı bir çocuk: umarım ömrü boyu mutluluk sebepleri çok olur.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) Teşekkür ederim, ne güzel dilek. Umarım olur.

      Sil
  5. Anneler bebekleri kucaklarındayken sahiplik duygusunu dibine kadar yaşıyorlar sanırım. O sahneler azalmaya başladı mı garip bir yoksunluk duygusu sarıyor. Arkadaşlarımla konuşurken en çok gözlemlediğim duygu, evlatlarının bebekliklerinin geçip gittiği duygusu.
    Siz bunları yazıya da döküyor olduğunuz için daha şanslısınız bence :) Güzel günlerini görelim tüm çocuklarımızın <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazıya dökmek de anı ölümsüzleştirmek gibi geliyor bana, ne zaman gelip okusam o an canlanıyor gözümde. :)

      Sil
  6. Tavukçuk da eşlik ediyor onlara :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tavuklarımız olmadan asla, birde horozlar ile hindiler var tabi. :D

      Sil

Search

About

Bendenizle ilgili bilgiler için "Kim Bu Kız" sayfasına gidiniz lütfen.