Bu sabah en çok istediğim şey homofis olmaktı belki de... Ama maalesef ofisteyim. Olsun napalım.
Bu aralar günler nasıl sona eriyor ben hiç bilmiyorum. Bir bakmışım ki akşam olmuş... Tabii bunda şu anda çiş bırakma eğitiminde olmamız büyük etken.
Tam dedim ki tatile gidip geleyim de tuvalet eğitimine öyle başlayayım. Ama annem işte... Bir gün işten geldim ki Çınar'da bez yok. Tüm gün bez takmamanın verdiği rahatlığa alışan evladım paşam da artık bez takmayı reddedince zorunlu çiş eğitimimiz başladı.
Trajikomik olan kısımlar ise aşağıdaki gibidir.
-Çiş eğitiminin üçüncü gününe tekabül eden gün Ankara'ya erkek kardeşimin yemin törenine gideceğiz.
-Elimde kalan bezleri ay ben ne yapayım?
Ankara'ya gidiş ve dönüşümüz tuvaletlerde geçti desem yeridir. Saatte bir çiş molası ile beraber bende de tükenmişlik sendromları baş gösterdi.
Ankara işi ise ayrı trajikomik, kardeşimin kız arkadaşı da bizimle yemin törenine geleceğini bildirdi. Okey dedik, tamam biz zaten gidiyoruz seni de götürürüz. Kızın Ankara'ya gittiğinden ailesinin haberi yok. Kaldı ki vardık Ankara'ya demez mi akşam saat altıda evde olmam lazım. Iııı, eee, şey kızı oracıkta paralamadığım için lütfen beni bir tebrik edin.
Dönüş yolunda da her yarım saatte bir kardeşim kız arkadaşını arıyor. Sürekli bir telefon trafiği, günde bir kez ya aranıp ya aranmayan annemin ise zoruna gitti biraz bu durum ama neylersin işte... Besle büyüt danayı, tanımasın anayı.
Hadi onu atlattık döndük eve, bu sefer kocamın yeni yapılan dişi ağrımaya başladı. Ağrı kesici falan da fayda etmiyor. Cumartesi günü tam altı kez Çınar'ı yıkamışım, yerlerden temizlediğim çiş ve kakanın haddi hesabı yok. Tuvalet için ikna çabalarında tükenmişim. Akşam kocam da gelip mızmızlanmaya başlamaz mı?! Tam o an cinnete beş kalaydı arkadaşlar...
Üçüncü sayfa haberlerine manşet olacaktım.
Durdum şöyle bir baktım da bayağı bir sabretmişim yahu. Kaldı ki ben sabırsızlığı ile tanınan bir insan olarak bu yönümü iyi geliştirmişim ne dersiniz?
Şu tatili de atlatsaydık bir... Valla tatil artık benim için keyif alınacak birşey değil, bir an önce atlatılacak birşeye dönüştü, yanında keyif de alırsam ne âlâ... Beklentiyi sıfırda tutunca herşey daha iyi gelişiyor. Çocuklu iki tatilden sonra benim anladığım budur.
Doktorumun güneş yüzü görmeyeceksin uyarılarından sonra nasıl olacak onu da bilmiyorum ama olacak bir şekilde ben bu tatili ocak ayında almıştım ne bileyim bana güneş yasağı geleceğini...
Ay valla ben içimi buralara döktüm bir rahatladım, o zaman bana hayırlı başarılar.
