Bir gün Ölü Ozanlar Derneği diye bir film izledim.
Bir daha da unutamadım.
N. H. Kleinbaum'un aynı isimli kitabından uyarlanarak sinemaya kazandırılmış.
İzlediğim en iyi uyarlama filmlerden biriydi.
Bu dize bana farklı olduğumu hissettiriyor. Herkesin aynı yoldan gittiği bir hayatta
başka seçimler yapabileceğimi, başka tavırlar sergileyebileceğimi,
kendim olabileceğimi hissettiriyor.
Tam anlatamadım da işte hep hastalıktan bunlar ama öyle bir his işte...
Dizeler Robert Frost'un "Gidilmeyen Yol" şiirinden.
Sevgilerle Applesodaa.
Not: 52 haftalık çelınçın bu haftaki konusu "hayatınıza yön veren bir alıntı" idi.
