Hayata dar bir perspektiften bakmak insanları zorlamıyor mudur sizce de?
Bence zorlar, hatta sanıyorum ki önyargıya da sebep olur. Ama yine de insanlar geniş ufuklara açılmakta çekimser. Bilgiyi kabullenmekte zorlanıyorlar.
Okumak, araştırmaktansa; duydukları bilginin doğru olduğuna kanîler, hatta bazen duymadan da aileden gelen duyumsama yoluyla zaman içinde edindikleri, hissettikleri şeyleri kanıksıyor ve kendilerini yeni deneyimlere kapatıyorlar.
Şimdi bir misal verelim. Eşimin bir arkadaşı var, kendisi musiki ile ilgili ve de bu hususta eğitim alan biridir. Yıllar evvel evimize ilk geldiğinde popüler kitaplardan oluşan kütüphaneme bakıp "Bunları mı okuyorsun sen, çöp bunlar." dedi.
Misafirdir dedim ses etmedim. Yıllar içinde de okuduğum kitaplara karşı önyargısı değişmedi. Zamanla değişen okuma zevkimi kütüphanemin karşısına geçip baktığı halde göremedi.
Gelgelim bir akşam bizim evde spontane bir toplaşma meydana geldi. Haydi dedik bu kadar kişiyiz bir oyun oynayalım. "Trivial Pursuit" isimli %50 şans, %50 genel kültüre dayalı oyunu açtık. Oynuyoruz, gülüyoruz eğleniyoruz. Derken bana bir soru geldi. Mars'a gönderilen uzay aracının adı nedir içerikli, soru biraz detaylıydı fakat detayları anımsamıyorum.
Bende "Pathfinder" dedim. Pathfinder doğru cevaptı ve herkes haliyle dumur oldu. Bunu bilemeyeceğimden, yok artık nerden bildiğimden falan dem vurdu ilgili arkadaş. Bende "Beğenmediğin o okuma zevkim içerisinde yer alan bilim kurgu kitapları sadece kurgudan oluşmuyor. Geçtiğimiz yıllarda üç kez okuduğum Marslı kitabında bu aracın ismi sıklıkla geçiyor. Bende buradan mütevellit biliyorum." dedim.
O an "Ya bizde okuduklarına laf ediyorduk ama (halbuki laf eden bir kişi iken özür cümlesi topluluk öznesi kazandı) demek ki onlardan da öğrenilecek şeyler varmış." dedi.
Bunu kendimi övmek için yazmadım ama bence Pathfinder'ı bildiğim için yine de beni övebiliriz yani. :D
Bu arkadaşın önyargısını kırmak bana nasip olduğu için nasıl mesudum bilemezsiniz. Belki de bilebilirsiniz, görüyorsunuz üzerine post açtım.
Ama yani demem o ki; açalım biraz kendimizi yeni deneyimlere, yeni bilgilere, yeni müziklere, yeni yemeklere mesela... Denemekten neden korkar insan? Kaç kere geleceğiz şu dünyaya?
Bakış açımızı perspektifimizi genişletelim biraz.
Bir de saygı duyalım, bizim gibi olmak zorunda değil herkes. Mesele kendin gibi olmayana da saygı duyabilmek.
O zaman görüşmek üzere.
Not: Olur ya beni övmek falan istersiniz, yorumlarda buluşalım. :)
