Tanıdık bi yerde bul beni...

Hello,

Bazen kaybolduğunuzun farkında bile olmamışken işte buldular beni diye düşündünüz mü?

Tam anlatamadım, durun biraz açalım.

Haftasonu olmasına rağmen çalışıyordum, kargo dahil kimseyi beklemediğim bir anda kapı çaldı.  Toplantıdaydım hatta, kapıyı bir açtım nenem.

Hiç beklemiyordum. Bu arada hiç bir aile büyüğüm maalesef hayatta değil, baba tarafından aile büyüklerim ben doğmadan önce vefat etmişler. Annemin babasıyla hemen hemen hiç anım yok yine erken vefat etmişti kendisi, anneannemle güzel günlerimiz oldu en azından.

Ama onların hiç birini tanımadan da önce nenem ve dedem vardı, manevi aile büyüklerim. Annemler ilk evlenip İstanbul'a yerleştiğinde onlarıın evini kiralamışlar.

Ben onların evinde doğdum, her zaman beni ilk torunum diye sevdiler. Annem-babam çalışıyordu, onlar göz kulak oldular. Çocukluğuma dair hatırladığım bir çok anımda onlar var.

Hatta zamanla kendi torunları oldu ama ne bana ne kardeşlerime asla öz torunları olmadığımıza dair birşey hissettirmediler.

Bugün böyle hiç bilmediğim bir yerimdeki bir boşluğu pıt diye elipyle bulup kapattı sanki nenem. "Ben seni çok özledim, bayram da geçti gelmedin, sen böyle yapmazdın." dedi.

O kadar kendi dertlerime dalmıştım ki gerçekten unutmuşum. Bayram da zaten bayram gibi geçmemişti, aklıma bile gelmedi.

Kaybolduğumu bile bilmediğim bir anda, çocukluğum gelip buldu sanki beni.

Haftaya gelirim oturmaya dedim, gelmeden ara dolma yapacağım dedi.

Hani demiştim ya bir kaç yazı önce, iyiliğimin gözetilmesi nasıl birşey bilmiyorum diye. Belki ondan oldu bilmem ama çıkıp gelip buldu beni.

Bu sıra biraz fazla yorgunum, daha önce hep dalgasını geçtiğim tükenmişlik sendromuna bu sefer kesin girmiş olabilir miyim acaba?

Neyse yazıya bir şarkı bırakıp kaçıyorum.

Tanıdık bi yerde bulalım birbirimizi.

Sevgilerle, Applesoda.

Not: Resimdeki kutuyu çok beğendiğim için kendime ve kızlara hediye almıştım, kendime aldığımın içinden en sevmediğim kitaplardan biri olan "Kürk Mantolu Madonna" çıktı, inşallah kızlara iyi birşeyler çıkar.

Notun Notu: Ne demiştim size, "sizin kendinize vermediğiniz kıymeti kimse size vermez", yarın bu sözümü hatırlayıp kendinize ufak bir hediye alın.

Bir küçük iyilik...

Bazen böyle ufacık birşey yaparsın ya hani, ufacık mini minicik birşey ama o minicik şey senin kalbinde kocaman büyür. Karşı taraftaki hissini ise biz belki de hiç bilemeyiz.

Bugün böyle minik birşey yapmaya niyet ettim. Niyet ettiğim andan beri bile bambaşka biriyim. Bu yazı bitmeden karşı taraftan cevap gelirse sizi de bu niyete ortak edeceğim.

Evin bana bayağı bayağı dar geldiği günlerdeyim. Kayınvalidem ve kayınpederim gelmişti biliyorsunuz. Allah var çok yardımcı oluyorlar. Kayınvalidem geldiğinden beri mutfağın kapısından girmedim desem yeridir. Ama 110 metrekarelik ev her geçen gün bana daha da bir küçük gelmeye başladı sanki. :)

Kocamın hediye için verdiği paralar son indirim furyası ile beraber suyunu çekti. Son gelenlerin hepsini de beğenir ve iade etmezsem bu doğum günüm çok bereketli geçti diyebilirim. Aldıkça aldım vallahi.

Kızkardeşimin hediyesi kitaplıklarım ise gelmişti ama kurulmayı bekliyordu, dün o işi de hallettik çok şükür. Şimdi güzelce düzenlemesi kaldı.

Arkadaşlarımın gönderdiği hediyeler var birde, hergün en az bir hediye geliyor. Hediyeden yana pek bereketli bir yıl oldu. Darısı artık 33 yaşıma....

Ben size hediyelerden bahsederken cevap geldi. Instagramda @yusufun_hayal_dunyasi isimli bir hesap var. Serebral palsi hastası çocuğunun bakım masraflarını karşılamak için çok güçlü bir anne takılar yapıp satıyor. Kim bilir belki bugünlerde birilerine ufak bir güzellik yapmak istersiniz. Çok cüzi bir rakama bir hatıra satın alabilirsiniz.

Arkadaşlar arasında yürüttüğümüz tüm kitap klubü kızlarım için birer adet sipariş ettim ben, iyilik paylaştıkça büyür diye düşünüyorum. Aklınızda olsun.

Şimdi gidip çalışayım, işlerim dere tepeyi aştı dağ oldu.

Öperim gözlerinizden.

Deli deli esen rüzgarım ben, yol yakınken geri dönmem...

• Bu aralar sürekli hastane projesi çalışıyoruz. Hastanelerden tam olarak bezmiş durumdayım. Doktora gitmem gerekse ayaklarım geri geri gidecek durum o kadar vahim.
• Annem aşure mevlüdü okuttu. Bir kase aşureden sonrasını göremedim, ışık hızıyla tükendiler. Aşure yapan varsa, bana da bir tabak gönderse ya...
• Havaların soğumasıyla inceden inceden mutlu oluyorum. Kışı seven tek kişi ben olamam değil mi? Kış çok güzel şey..
• Bu aralar yollarda ya ilkokul öğretmenlerime, yahut ilkokul arkadaşlarıma denk geliyorum. Garip hisler içerisindeyim.
• Bu sabah da metroda bir kıza denk geldim. Tahminim üniversite öğrencisi olduğu yönünde. Hava olmuş 15 derece, sürekli çiseleyen bir yağmur var. Kızın üzerinde crop top bluz var. Yani üstten dekolte alttan da göbek dışarıda. Kıza baktıkça bir üşüme geldi bana anlatamam size, kimin ne giydiğine karıştığımdan da değil ama o bluz bu mevisimin giysisi mi diye sorgulamadım değil.
• Geçen gün de markette iki ufak çocuğa denk geldim. Okuldan artırılan harçlıklar itina ile harcanmaya gelmiş. Kasada önümdeler; kek ve meyve suyu almışlar kafadan hesaplıyorlar ne kadar tuttu, paramız yetecek mi telaşıyla. Bir düşündüm peynire gelen zammı takip etmekten ne kekin ne de meyve suyunun fiyatından haberim var. Sonra da bu zamanda bir çocuğa ne kadar okul harçlığı verilir acaba diye düşüncelere daldım. Sahi siz ne kadar harçlık veriyorsunuz çocuklarınıza?
• Bende durumlar böyle, kış geldi diye resmen halim Leyla. Sevgiyle kucaklarım, Applesodaa.
• Başlıkta yer alan sözleri şu şarkıdan çaldım. --> Sade Şarkı