Durum Raporu: Sosyal kelebek mi oldum nedir?

Hola amigos,

Soruyorum size, bir telefonla öylesine, pat diye, plan program yapmadan evden çıkıp kendinizi anın akışına bırakabilir misiniz?

Ya da arayıp bunu teklif edecek bir arkadaşınız var mı?

Benim biricik etkinlik kankam Merve var. Nerde bir etkinlik orda biz. :)

Geçen hafta cumartesi saat 16:30'da aradı. "Koray Avcı konser biletim var bu akşama gider miyiz?" dedi. "Çocuğa bakacak birini bulabilirsem neden olmasın." dedim.

Kocam ceviz toplama işleri için memlekette olduğundan annemde halime acıyıp ben bakarım sen git dedi. Ama nasıl gitmek Şileden gelicem yedi otuzda anca gelirim diyen Merve,  altı otuzda geldi.

Ben yedi otuza göre hesap ettiğim için daha hazır bile değildim. Çamaşır askısından kurumuş iki çamaşırı üstüme geçirip hoop attım kendimi dışarı. 

Gidiyoruz ama adamın isminden başka birşey bilmiyorum. Tek bir şarkısından bile haberim yok diye anlatıyorum Merve'ye. O da "Bende hiç bilmiyorum." demez mi? :)

Neyse artık yola çıkmışız zaten gittik Kuruçeşme'ye; iyi ki de gitmişiz. Adamın söylediği şarkılar arasında bilmediğim bir tane şarkı vardı o da kendi şarkısıydı. Geriye kalanlar hep bildiklerimiz, eskilerden; Ahmet Kaya, Barış Manço, Aşık Veysel, Aşık Mahsuni Şerif, hoop ordan oyun havaları, hoop ordan Erkin Koray. Her saniyesinden çok keyif aldık, iyi ki de gelmişiz diyerek döndük eve. Eğer varsa bir konser niyetiniz öneririm, pişman olmazsınız, tecrübeyle sabit.

Bu arada geçen sene Yasemin Sakallıoğlu'nun "Doğru Koca Nasıl Seçilir?" gösterisine de yine Merve ile gitmiştik. Dönerken de kocalarımızı da mutlaka bu gösteriye getirmemiz lazım dedik. Tabii kendimizi de düşündüğümüz için hemen gitmedik, bekledik ki üzerinden biraz zaman geçsin ve Kasım ayına bilet aldık. Etkinlik kankamla, ekürimiz kocalarımızı da alıp, kahkahalarla gülmek için gün sayıyoruz.

Kocalarımızın da bundan hala haberi yok bu arada, gereksiz birtakım arkadaş gruplarını da peşimize takmasınlar diye biletler tükenene kadar söylememeye karar verdik. Zaten az kaldı biter biletler. Gelirseniz 12 Kasımda Bostancı'da görüşelim. :)

Şimdi birde tiyatrolara göz atmaya başladık. Var mı güzel oyun öneriniz? Sezonu henüz açmadık, arayıştayız.

Sevgiler etkinlik perilerinden. :)

Not: Fotoğrafta temmuz ayında Emaar'ın tepesindeki Gökyüzü Terasında hiçbir derdi yokmuşçasına dans eden beni görmektesiniz. Fotoğrafı çeken tabii ki etkinlik kankam. :D

Durum Raporu: Ay resmen ünlü oldum!

An itibariyle ünlü oldum sayılır dostlarım.

Sevgili Momentos blog tanıtımlarını yaptığı son podcastinde bana da yer vermiş.

Şuradan Momentos'un bloguna gidebilirsiniz.

Bu renklerini bilemediğim Beylerbeyi Sarayı'nın bahçesinde gördüğüm laleleri de teşekkür

olarak kabul etmeni isterim sevgili Momentos. :)

Not: Annem siyah lale olduğunu iddia ediyor, bende olmadığını o yüzden rengine siz karar verin.

Sevgiler.

30 Mutlu Gün 30/21...30

Nisan ayı jet hızıyla sona erdiği için etkinliğin kapanışını bir türlü yapamadım. Hazır iki saat bir boşluk bulmuşum, kalktım size geldim.

21. Gün: İşlerin pek yoğun olmaması sebebiyle homofiste tembellikle geçen bir gün olmuştu. Bayağı bir mesuddum...

22. Gün: Eşimin kuzeninin evi için aldıkları boyanın yanlış çıkması, kimseye sormadan boyayı yapmaları, üzerine de Serabın ben bu boyayı mı seçtim deyip en baştan boyatması ile komedi tadındaydı...

23. Gün: 23 Nisan sebebiyle çocukları alıp Migros'a gitmiş ve oyuncak indirimlerinden faydalanmıştık. Çınar'ın bulduğu herşeyi sepete doldurup sonra da "Ben bunları aldım anne, hadi gidelim." demesi...

24. Gün: Çınar ve kocamı balkona attım ve kış boyu günyüzü görmeyen balkonu temizlettim. Çok keyifliydi. :)

25. Gün: İftara evinde boya badana olan misafirlerimiz vardı.

26. Gün: İşe mont giymeden gittiğim çok güzel bir sabahtı.

27. Gün: Bayram öncesi son ofis keyfisini yaptık.

28. Gün: Şirketin bayram hediyesini abartıp eve bayram kolisi yolladığı gündü. :)

30. Gün: Son iftar hazırlıklarını ailecek güle oynaya yaptığımız gündü.

Mutlu Nisan ayını böylece kapattık.

Görüşmek üzere...

30 Mutlu Gün 30/12...20

Biraz uzun bir ara oldu ama sonunda gelebildim. İstanbul'a bir türlü gelemeyen baharın kasveti üzerime çökmüştü sanırım. İçimde hiçbirşey yapmadan tavana bakmağı isteği vardı sadece. Neyse efenim gelelim mutluluklarıma.

12. Gün: Niyetli olmadığım için ofisten arkadaşlarla öğle yemeğine gittim. Uzun ama uzun bir aradan sonra sohbet ederek yemek yemek çok hoştu gerçekten. İnsan bazen sürekli yaptığı şeylerin kıymetini ancak yapamadığında anlayabiliyor.

13. Gün: Hem Çınar'ın kontrolünü hem de benim sürekli ertelediğim Cildiye randevumu halledebildiğimiz mükemmel ötesi bir gün oldu. Gerçi şimdi de plastik cerrahiye gitmem gerekiyor. Allahım bana dirayet ver.

14. Gün: Kayınvalidemler memleketten İstanbul'da kalan eşyaları götürmek için geldiler. Her ne kadar sonunda ayrılık olan bir kavuşma olsa da oğlumun sevinci görülmeye değerdi. Bir de aile iftarı hazırladım ki sormayın, tam Ramazan ayına yakışır bir gün oldu; sevinciyle, coşkusuyla...

15. Gün: Genelde eşimle ben sahur yapmıyoruz. oniki bir arası birşeyler yiyip yatıyoruz, tekrar kalkmıyoruz. Ama evde misafir olduğu için yılın ilk sahurunu yaptık. :)

16. Gün: Çınar mahalledeki bütün ablaları ile beraber futbol (kendisi pitbol olarak telaffuz ediyor) antrenmanına gitti. Soranlara da "Ben Şinem'i pitbola götüğdüm." diyordu. Onun o eğlencesi, keyfi, geldiğinde sürekli sıkılmadan aynı şeyleri anlatması gerçekten beni de o kadar mutlu etti ki. Kendim gitsem öyle mutlu olmazdım heralde.

17. Gün: İftara kızlar gelecekti, İpek kızçem bizi son anda ekse de Ayşe kızçemle keyifli bir iftar yaptık. Gerçi iftarın keyfini en çok Çınar çıkardı ama neyse. :)

18. Gün: Ramazan dolayısıyla yemeğe gitmediğim için öğle arasını kitap okuyarak değerlendirdiğim bir gündü. Dışarısı, kasvetli ve yağmurluyken pencere kenarında oturup kitap okumanın keyfi başka hiç bir şeyde yok.

19. Gün: Sabah toplantım olmamasının verdiği güvenle kendime güzel bir sabah uykusu armağan edip bir sonraki otobüse bindim. :) Bizim otobüs seferlerinin arası yok 7:50'ye binersem ofise çok erken geliyorum ama trafikte kalmıyorum. 8:40'a binersem de ofise yarım saat geç kalıyorum. Arada geç kalmanın da bir keyfi yok değil tabi. (Bu ikisinin arasında başka otobüs seferi olmaması sadece bana garip gelmiyordur umarım.)

20. Gün: Uyandığımda güneşi görmek. :) Günlerdir kasvet kasvet üstüne, soğuk soğuk üstüneydi. Çamlıca eteklerinde oturunca da hava hiç yardımcı olmuyor tabi. Sabah gözümü bir açtım güneş parlıyor allahım nasıl bir mutluluktu anlatamam.

Eee nasıl gidiyor, küçük mutluluk durumları?

Sevgiler.

30 Mutlu Gün 30/5...11

Selam dostlar,

Etkinliği saldığımı düşünmeniz beni üzer. Biraz yoğundum ancak gelebildim. Öyleyse hızlıca küçük mutluluklarımı bir sıralayayım bakalım.

5. Gün: Çınar'ın ateşini düşürememize müteakip hastanede aldık soluğu ama neyse ki önemli birşey çıkmadı. Bugünün güzel hadisesi buydu.

6. Gün: Akşam işten dönerken güneşin batışı esnasında mahallenin çam ağaçlarına denk geldim. Gökyüzü arkada kıpkızıl, çamlar güneşin önünde gözüme siyah görünüyor. Göğü hafif hafif kesiyorlar aralarda, öyle durdum ve biraz izledim. Bazen manzaranın fotoğrafını beynime kazımayı çok seviyorum. Şimdi gözlerimi kapatsam canlanıyor aklımda yine, çok güzel bir duygu...

7. Gün: Ofisti, hastaneydi derken yorulan bünyeme yeniden homofis olmak çok iyi geldi. Perşembe yatıp kalkıp işe gitmediğime şükrettim.

8. Gün: Siparişi geçilen teklifte yaptığım minnoş bir hata yirmi bin dolar zarar ettirdi bize (rakamla yazmaya gönlüm elvermiyor)... Ama son dakika gelişmeleri ile beraber bunu da hale yola koyar gibi olduk da haftasonuna gönlüm ferah girebildim.

9. Gün: Oruçtan zamanı nasıl geçireceğini bilemeyen kardeşim ve yamağımız Çınar'la beraber bizim yatak odasının değişimine başladık. İstemediğim tüm kısımları söktük ve mobilyaların ayaklarını değiştirdik. Darısı diğer işlemlerin başına... :) Günün kalan kısmında da Çınar'la beraber ailecek alışverişe çıktık. Otobüse biner binmez "Anne Ümraniye'de ne yicez?" diyen Çınar evlere şenlikti. O yedi biz seyrettik ama olsun analık neticede. :)

10. Gün: Onikiden akşam altıya kadar Çınar'ı babasına devrettim, sonra ikisini de evden dışarı attım ve evde temizliğe verdim coşkuyu! Valla ayıptır söylemesi ama ağız tadıyla temizlik yapmayı da özlemişim. :) Temizlik yaparak da mutlu olabiliyormuş insan esasen.

11. Gün: Bugünün mutlu hadisesi, yağmurlu sabah yürüyüşüydü... Eskiden yağmuru hiç sevmezdim lakin ergenlik işte; çıkardım hazırlıksız dışarı sonra eve gelene kadar sıçan gibi olurdum. Şimdi akşamdan hava durumunu kontrol edip, kılık-kıyafet ve bilimum koruyucu ekipmanımı (şemsiye) de yüklendim mi yağmurun bile keyfine varabiliyorum. İnsan bazen kendine de böyle hayret edebiliyor işte...

Ne diyorsunuz sizce nasıl gidiyor etkinlik?

Bir sonraki mutluluk yağmurunda görüşmek üzere...

Sevgiler.

30 Mutlu Gün 30/1

 

Sevgili Şule'nin başlatmış olduğu "30 Mutlu Gün" etkinliğinin açılışını yapıyorum

arkadaşlar.

31 yıllık hayatımda birçok hediye almışımdır. Ama şu anda çocuklar gibi şen bir şekilde

sekiyorum evin içinde. :)

Sevgili kalbi güzel blog arkadaşım "Derya" çantaların altına yaptığım "ah ben bunları bilsem de örsem"

serzenişlerimden sonra bana bir çanta hediye etti.

Ben mutlu mesut çantama kavuşmak için paketi açınca içinden bir de küçük cüzdan çıktı.

Geçen gün bir kahve aldım pişman oldum, dükkan bana milyon tane bozuk para verdi ve hepsi

hala koyacak yer olmadığı için laptop çantamın diplerinde sürünüyor.

Bir bozuk para cüzdanı alacağım diye söylenirken ben evrene gönderdiğim mesajlar 

Derya'ya ulaştı sanırım. :)

Çanta ve cüzdanla o kadar mutlu bir şekilde sarmaş dolaş olmuştum ki Meraklı Defteri fark etmemişim

bile. Bunu Çınar'la ortak kullanacağız sanırım, eminim deftere bayılacak içi rengarenk. :)

El yapımı olan herşey o kadar hoşuma gidiyor ki, bir de söylemeden geçemeyeceğim ama

muazzam şeyler arkadaşlar ne kadar özenle yapıldıkları o kadar belli oluyor ki.

Bu sene aldığım en güzel hediye bu oldu diyebilirim. 

Emeklerin için ve bana hediye ettiğin için teşekkür ederim canım Derya. :)

Bugünün mutlu hadisesi bu güzel, ince düşünülmüş, çokça özenilmiş paket oldu benim için.

Musmutlu günler dilerim.

Sevgiyle.

Seri Kitapları Seri Okuyoruz Okuma Etkinliği (2022)

 

Hazır niyet etmişim evde ne varsa okumaya malum. 

Seri Kitapları Seri Okuyoruz Okuma Etkinliği'ne de katılayım dedim.

Evde herhangi bir serinin ürünü olan okunacak kitapları topladım.

Bunlara ek olarak Shelby Mahurin'in Kan Ve Bal kitabını da almıştım o kargoda hala gelmedi.

Bir de neymiş efenim bu furyanın sebebi diye anlamak için Sarah J. Maas kitaplarından

okumayı düşünüyorum. Tabi doğru kitap sıralamasına erişebilirsem.

#gazamızmübarekolsun

Var mı içlerinde merak ettikleriniz ya da okuduklarınız??