Şöyle "dur durduğun yerde rahatça" derler ya hani. Duramıyorum, duramadım. İlla ki birşey batıyor bana, hiçbirşey olmazsa bile rahat batıyor galiba. İşte öyle rahat duramadığım zamanlarda evde ne var ne yoksa boyadım gitti.
Bakalım neler yapmışım.
Öncelikle evdeki envai çeşit çerçevelerden başladım. Yaş almaktan mıdır, nedir bilemedim ama biraz daha sade, tekdüze şeyler görmek istedim artık. Ne akla hizmet gökkuşağı gibi almışım onları da bilemedim ama neyse.
Eskiden dekor olsun diye aldığım çiçekli mdf tablolar odaya giren aşırı günışığından dolayı solmuştu. Bende onları Çınar'ın odasındaki dekora göre uyarladım.
Balkondaki mermerler artık öyle yıpranmış durumdaydi ki üzerine ne dökülse temizlemesi bir eziyet oluyordu. Eh, onları da boyamayacak değildik ya. Hatta efekt bile verdim gitti. :)
Annem atmasın tüm genç kızlığımın hatırası diye oradaki odamdan alıp getirdiğim çiçekli kanvas tablo bizim evde hiçbir yere uymuyordu. Ona bir el attım tabii ki.
Bir evin olmazsa olmazı olan zigon sehpalar da benden nasibini aldı.
Hepsi iyi hoş oldu da o sıralarda çelik kapı gözüme bir batmaya başladı.
Yok artık o kadar da değil demeden önce bir de yemek masasına bakalım mı? Yemek masası konusunda o kadar aceleciydim ki eski halini çekmemişim bile. Üst resimde masanın bacağı azıcık görünüyor, o kısmı dikkate alabilirsiniz, "ney di ki ne oldu" demek için. :)
Ne diyorsunuz işsiz kalırsam, kariyerime mobilya boyacısı olarak devam edebilir miyim?
Sevgiler Hobicisodadan.
Not: Resimlere tıklayıp büyük haline bakabilirsiniz.
İkinci resimdeki "Home Sweet Home", " Kün fe yekün" ve "ciğerpare" etamindir, eskiden boş zamanım çoktu işte o sıralar yapmıştım. Tüm ebrular canım arkadaşım "Ayşe"min hediyesidir.
