Şu başıma gelene bakın...

Şu saatten sonra şunu bilir, şunu söylerim ki; bir şeyi çok istemeyeceksin!

Tatil, tatil diye kendimi yedim. (Kocamın başını yemedim, sadece kendi başımı yedim.)

Sonuç olarak ayarlamalar, planlamalar, rezervasyonlar,

kocamın maliyet hesapları derken o muhteşem gün ufukta göründü.

O ufuğa doğru emin adımlarla ilerlerken salgına yakalandım.

Boğaz ağrısı, bitmek bilmeyen hem içe hem de dışa akan yeşil burun salgılarım...

Yetiremediğim selpaklarım ve de hastalıktan kırılan bendeniz sadece inadım yüzünden

kızgın kumlara, serin sulara doğru yola çıktık.

"Eee? Çıktınız da ne oldu?" diye sorarsanız eğer velev ki sormasanız da anlatacağım.

Diyelim ki sordunuz. :)

Assos'ta kocam denize girerken arkasından baktım. Havuz soğuk geldi ayağımı bile sokamadım.

Güneş yaktı, canım daraldı, burnum durmadı.

Kocam buraya kadar geldik artık gezmek zorundasın diye bakışlar atarken,

her boş bulduğum tabureye sandalyeye kendimi zor attım.

Keyifsiz bakışlar attım, hiç alışveriş yapamadım.

Ve iki günün sonunda oradan Alaçatı'ya geçmek için beş saatlik mesafe gideceğimizin

gerçeğini kaldıramayıp, "Ben evimi özledim." diye diye kocamı

da canından bezdirdim.

Rezervasyonları iptal edip, kalmadığımız otellere paralar ödeyip,

rulo rulo selpağımızı da yanımıza alıp evin yolunu tuttuk.

İki gün de evde kendimi bilmeden sere serpe yattıktan sonra ayaklanacak gücü buldum.

Hastalığın artçı belirtileri hala üzerimde etkisini gösteriyor.

Öyle ki iptal ettiğim tatilime bile üzülemedim.

Buradan da canınız ne isterse öyle bir sonuç çıkarabilirsiniz. :)

Sevgiler, tatili rezil kepaze ettikten sonra tıpış tıpış eve dönen Applesodaa'dan!

Cumalar candır, gerisi heyecan...

Upuzun bir aradan sonra yeniden "Cumalar Candır" yazısı yazıyorum, yani heyecanlıyım.

O zaman hadi başlayalım.

• Haftanın ilk iki gününde kuzenimi evlendirmek sebebiyle Ordu'daydım. Düğün; düğün gibi değildi. Gelin; gelin gibi değildi. Damat; benim tanıdığım gibi değildi. Yıllardır tanıdığım adamı aslında hiç tanıyamamış olduğumu anladım geldim.
• Hepi topu üç gündür çalışıyor olmama rağmen haftanın gidişatı don lastiği gibi uzadı gitti, bir kopmadı. Beş gün çalışacak olsam bu hafta cinnet geçirmem işten bile değilmiş.
• İşe geldim geleli, İngilizce dokümanlarda boğuluyorum. Hayır benim İngilizce'm de iç güveysinden hallice... Doküman dediğim de adeta bir ansiklopedi 200 sayfa... Resmen çekilecek çilem var.
• Evdeki sinek istilasına bir nokta koyduk sanıyorum. Ordu'dan döndüğümde pencere önlerinde olmak suretiyle toplu intihar ettiklerini gördüm. Allah taksiratlarını affetsin. Başka bir haşarat türü evi basmaz inşallah, amin.
• Dün yağan yağmurda bir damla ıslanmadan eve varmayı başararak kendi kişisel tarihimde bir dönüm noktasına imza attım. Allah'ın sevgili kuluyum vesselam. :)
• Hayatımın bir başka cephesinde yeniden bir misafir tarafından ekilme durumu yaşadım. Resmen misafirlerimin kafası güzel. Bizi niye çağırmıyorsunuz minvalinde triplerine "Ay canım buyurun cuma günü kalmaya gelin." dedim. Önce gelmeye, sonra gelmemeye karar verdiler. (Ya sabır Allah'ım.) Bende tavukları dolaba koydum, börek tepsinini kaptığım gibi ofise getirdim, afiyetle yedik. Bilmem sinirimi bu tavrımdan anlayabildiniz mi?
• Taşınmak için ev arama çalışmalarına başladım, resmen şehir merkezine taşınacağız. (Oley! Yazar Tuzla'da oturduğunu bir daha belirtme ihtiyacı duydu.)
• Tatil için konaklama parasının bir kısmını şimdiden kenara koyabildim. Tatil dileğime canı gönülden katılan tüm güzel insanlar, sizi kocaman kucaklıyorum.
• Applesodaa cuma haberlerini sundu, saygılar.

Bir tatil planı yaptım...

Öyle yaptım yani.

Ben planladım ama "Bakalım gidebilecek miyiz?" diye kafamda deli sorular fink atıyor.

Onlar fink  atmasa da iptal etmemiz için on yüz bin milyon farklı

neden ortaya çıkabilir. 

Eşimde bende bu konularda pek bir şanssızızdır üzerinize afiyet.

Şimdi planları ve hatta planda kalmasın sadece diye rezervasyonları bile yaptım.

O tarihe kadar elimize güzel bir para geçmesini diliyorum.

Yani böyle sürpriz bir şeyler olabilir.

Büyük büyük büyük halamızdan bilmediğimiz miraslar falan kalabilir mesela...

İhtimaller sonsuz.

Ben yürekten bu tatili diledim.

Öyle ki şu yaşamıma bir ara vermezsem otobüslerde milletin kol altını falan koklarken

tık diye gidebilirim.

Hatta benim bu bunalmış, şurama kadar geldi hallerim o kadar

kendini belli ediyor ki; araçla gideceğimiz ve yaklaşık iki bin km yol yapacağımız bir tatil 

planına sevdiceğim tek şoför olmasına rağmen itiraz bile etmedi.

Hem zaten boyumda kısa (1.55) şurama da çok çabuk geliyor yani...

Bir de olur da miras falan kalmazsa benim çok tutumlu olup para biriktirebilmem için de dua edin,

rica ediyorum.

Sizde benim için, benim kadar can-ı gönülden bu tatili dileyin olur mu?

Minnettar kalırım.

Kocaman kucaklıyorum.

Applesodaa.