Durum Raporu: Kafamda kentsel dönüşümler...

* Sanırım tatil dönüşü sendromu yada onun gibi birşeye yakalandım. Asla çalışmak istemiyorum. Galiba ben koştur koştur nefessiz kalınarak çalışılan bir tempoya bu kış iyice alışmışım, yazın rehavete uğrayan sektörüm nedeniyle buhranlara girdim resmen. Atın üzerime ihale falan atın diye bağıracağım az kaldı.

* Yazılarıma yapılan yorumları biriktirip toplu cevaplamaktan çok hoşlanıyorum. Sanki o anda her biriniz karşımdaymışsınız da hepinizle sohbet ediyormuşum gibi geliyor. Anlatamam acayip bir his.

* Şu uygulamaların paralı üyelikleri beni ele geçiriyor arkadaşlar. Paramı saçmaya falan bayıldığımdan da değil ama yok yok bende. Durup bir düşünmek istiyorum ben bu hale nasıl geldim diye... Bunu başka bir yazıda detaylı ele alalım isterim.

* Elimdeki kitapları bitirmeden kitap almayacağım diye tövbeler etmiştim ki Amazon'da İthaki Yayın Grubu indirime girdi. Yok ben duramam diye Amazon'a girecektim ki giremedim. Üyelik erkek kadeşimin adına kendisi de askerde olduğundan telefondan istenilen onayı giremiyor. Bende siteye giremiyorum. Neyse ben alamadım bari siz alın, sonra ben duymadım falan demeyin bana bakın, rica ediyorum.

* Artık leyleği havada mı gördü dersiniz, yoksa malum yerlerinde kurt mu çıktı dersiniz ben bilmem ama yeni bir seyahat kapıda dostlarım. Elticiğime ziyaret ve de gezme amaçlı olarak ikinci geleneksel Karabük gezimiz 1 Ağustos tarihi itibariyle başlayacak. #fakatnegezdim etiketlerini hazırladım bekliyorum. :)

* İşte şimdilik bende durumlar böyle... Resme de yazının şarkısını bıraktım. Gözlerinizden öperim.

68. Gün: Yıllık izin kullanmayı beceremiyorum.

İzinlerini güzelce planlayan insanlara hayranım.

Bendeniz tabii ki beceremiyorum.

Şu anda ofiste ekipten tek kişiyim. Yan gelip yatacağım sanmıştım.

Lakin kazın ayağının öyle olmadığı anlaşıldı.

(Bu söze niye böyle demişler acaba. Neyse ona sonra bakarım.)

Resmen tek kişilik dev kadroyu oynuyorum bu hafta, tuvalete gidecek zaman bulmakta

zorluk çekiyorum.

Bir hafta yaz tatili için izin almıştım. Orada da hastalıktan

öleyazıp tatili erken kesip dönmüştüm.

İznin geri kalan kısmı nereye gitti belli değil. :)

Herkes yılın son haftasını kapatıp evinde yan gelip yatarken ben buralarda

sürünüyorum.

:(

Sevgilerle, bahtsız bedevi Applesoda.

Not: Yıllık iznimiz on iki gün, beş seneyi doldurunca beş gün daha eklenecek.

Acilen burada beş seneyi doldurmam lazım, on iki gün izin neye yetsin???

Şu başıma gelene bakın...

Şu saatten sonra şunu bilir, şunu söylerim ki; bir şeyi çok istemeyeceksin!

Tatil, tatil diye kendimi yedim. (Kocamın başını yemedim, sadece kendi başımı yedim.)

Sonuç olarak ayarlamalar, planlamalar, rezervasyonlar,

kocamın maliyet hesapları derken o muhteşem gün ufukta göründü.

O ufuğa doğru emin adımlarla ilerlerken salgına yakalandım.

Boğaz ağrısı, bitmek bilmeyen hem içe hem de dışa akan yeşil burun salgılarım...

Yetiremediğim selpaklarım ve de hastalıktan kırılan bendeniz sadece inadım yüzünden

kızgın kumlara, serin sulara doğru yola çıktık.

"Eee? Çıktınız da ne oldu?" diye sorarsanız eğer velev ki sormasanız da anlatacağım.

Diyelim ki sordunuz. :)

Assos'ta kocam denize girerken arkasından baktım. Havuz soğuk geldi ayağımı bile sokamadım.

Güneş yaktı, canım daraldı, burnum durmadı.

Kocam buraya kadar geldik artık gezmek zorundasın diye bakışlar atarken,

her boş bulduğum tabureye sandalyeye kendimi zor attım.

Keyifsiz bakışlar attım, hiç alışveriş yapamadım.

Ve iki günün sonunda oradan Alaçatı'ya geçmek için beş saatlik mesafe gideceğimizin

gerçeğini kaldıramayıp, "Ben evimi özledim." diye diye kocamı

da canından bezdirdim.

Rezervasyonları iptal edip, kalmadığımız otellere paralar ödeyip,

rulo rulo selpağımızı da yanımıza alıp evin yolunu tuttuk.

İki gün de evde kendimi bilmeden sere serpe yattıktan sonra ayaklanacak gücü buldum.

Hastalığın artçı belirtileri hala üzerimde etkisini gösteriyor.

Öyle ki iptal ettiğim tatilime bile üzülemedim.

Buradan da canınız ne isterse öyle bir sonuç çıkarabilirsiniz. :)

Sevgiler, tatili rezil kepaze ettikten sonra tıpış tıpış eve dönen Applesodaa'dan!

Bir tatil planı yaptım...

Öyle yaptım yani.

Ben planladım ama "Bakalım gidebilecek miyiz?" diye kafamda deli sorular fink atıyor.

Onlar fink  atmasa da iptal etmemiz için on yüz bin milyon farklı

neden ortaya çıkabilir. 

Eşimde bende bu konularda pek bir şanssızızdır üzerinize afiyet.

Şimdi planları ve hatta planda kalmasın sadece diye rezervasyonları bile yaptım.

O tarihe kadar elimize güzel bir para geçmesini diliyorum.

Yani böyle sürpriz bir şeyler olabilir.

Büyük büyük büyük halamızdan bilmediğimiz miraslar falan kalabilir mesela...

İhtimaller sonsuz.

Ben yürekten bu tatili diledim.

Öyle ki şu yaşamıma bir ara vermezsem otobüslerde milletin kol altını falan koklarken

tık diye gidebilirim.

Hatta benim bu bunalmış, şurama kadar geldi hallerim o kadar

kendini belli ediyor ki; araçla gideceğimiz ve yaklaşık iki bin km yol yapacağımız bir tatil 

planına sevdiceğim tek şoför olmasına rağmen itiraz bile etmedi.

Hem zaten boyumda kısa (1.55) şurama da çok çabuk geliyor yani...

Bir de olur da miras falan kalmazsa benim çok tutumlu olup para biriktirebilmem için de dua edin,

rica ediyorum.

Sizde benim için, benim kadar can-ı gönülden bu tatili dileyin olur mu?

Minnettar kalırım.

Kocaman kucaklıyorum.

Applesodaa.