Cumalar candır, hafta sonu canan!!

• Resimde, hafta sonu için planımı gördünüz. Evde koltuğumla aşk yaşamayı, yata yata mabâdımı ağrıtmayı planlıyorum. Hatta öyle ki yatıp dinlenmekten sıkılmak derecesine kadar vardırmak istiyorum bu işi.. :)
• Bu hafta her sabah, azıcık daha uyuyabilseydim keşke düşünceleri ile cebelleşmekten banyoya giden yol üzerinde türlü tehlikeli durum içerisinde buldum kendimi. (banyo kapısına kaş çarpmak, dengeyi kaybedip lavaboya çarpmak, gözü açamayıp duvara toslamak vs. vs.)
• Hâl böyle olunca, hafta sonu kocasının çalışmak zorunda olduğunu duyan taze ev hanımı Applesodaa'nın yüreği bayram etti. :)
• Dinlenmek, dinlenmek ve dinlenmek üzerine olan planların hayatta yapılabilecek en güzel planlar olduğuna kanaat getirdim Casperlar.
• Aslında evimde bir bahar temizliği yapılması lazım. Zira perdelerim karardı, camlar da toz duman, ama ne yapayım yahu.. Temizle temizle nereye kadar? Bahar temizliğini önümüzdeki aya bırakayım en iyisi ben, bir nisan yağmuru falan vurur sonra camlarıma emeklerim boşa gider. (Biliyorum çok inandırıcı bir bahane değil ama yüzüme vurmayın canım.)
• Dinlenme işini de her şeyi abarttığım gibi abarttım ve kocama dedim "Hayatım yemek de yapamam şimdi dinlenmekten, öyle güzel şeyler bekleme karnımızı doyuracak bir şeylerle geçiştiririz hafta sonunu." dedim.
• Allah affetsin. :)
• Bugün mesai saatinin sonunu gördüm mü, hafta sonu kutlamalarına başlıyorum demektir. Siz de bu hafta sonu kendinize vakit ayırın, hep istediğiniz ama ertelediğiniz bir şey yapın. 
• Kocaman sevgilerle, Applesodaa mübarek cumadan bildirdi.

Bugün kimse sana dokunmasa mesela. Öyle dursan. Kimse “Neyin var?” diye sormasa. Çünkü insanın hiçbir şeyinin olmadığı günler de olur. Hiçbir şey günleri...

demiş Ece TEMELKURAN.

Applesodaa'dan kocaman sıcacık sabah çayı tadında günaydınlar herkese..

Güzel bir gün olması dileğiyle.

Bi ara...

Ramazan gelmeden diyorum...

Bi ara birleşip, benim evi bir temizlesek mi?

Şaka şaka.
Buraya yorum yazmaya üşenen Casperlar, taa Tuzla'ya benim evi temizlemeye gelecek değil ya.

O değil de, benim evi kim temizleyecek sahi?
Şu cam silme ve perde yıkama işini başkasına devretsem..
Gerisini ben yapacağım ya gerçekten, söz veriyorum.
:)

Onu da geçtim de perdelere bakınca; "Hmm yıkanacak olmuş bunlar, hep gri gri..."
dediğim gün (geçenlerde bir hafta sonu) anladım ki ev hanımı olmak yolunda
bir kilometre taşını daha geride bırakmışım ben.

Kızçeler, annelerinizi üzmeyin..
Onlar yapılacak bu işler diyorlarsa bir bildikleri vardır.
Tecrübeyle sabit.

Kolaylar gele hepimize.
O temizlik bi ara yapılacak. Bi ara..
:)

Applesodaa.

Borcum çoktur bende bilirim lakin, gel böyle kabul eyle beni...

Hayatı yaşayabilmek için çok bir şeye ihtiyacımız olmadığını düşünmeye başladım bugünlerde.

Yine de düşününce bir şeyleri almak için kendimize empoze ettiğimiz ilk düşünce;

"hmm buna ihtiyacım var"...

Bir düşünelim bakalım,

aslında aldıklarımızın hepsi bir ihtiyaç mı?

Sadece ihtiyacı kadarını alıp da gereksiz harcama yapmayan insanlar elbette ki var.

Onlara olmayan şapkamı çıkarıyor,

ellerini eski Türk filmlerindeki gibi koparacak kadar çok sallamak istiyor ve 

bu sır neyse benimde kulağıma fısıldamalarını istiyorum. :)

Şahsen benim hayatta başaramayacağım bir şey varsa; o da ihtiyacım kadarını almaktır sanıyorum.

Bir şeyi almayı gönlüme koyduysam da yavaş yavaş beynime "Bu benim ihtiyacım." düşüncesini yerleştirmeye başlarım.

Huyum kurusun, müsrifim işte ne yapayım?

Velhasıl-ı sen gel bir de borcum varken gör beni.

Evlilik hazırlıklarını yaparken kız tarafının payına düşenlerin büyük kısmını borç-harç kendim aldım.

Ödeye ödeye bitiremediğim borçlarımı buraya yazmaktan parmaklarıma kramp giriyordu ki,

borç bitti.

Yemedim-içmedim demeyeceğim şimdi ama oldukça tutumlu davrandım ve de

istediğim her şeyi aldım (alamadıklarımı kızlara hediye olarak aldırdım).

En nihayetinde borçsuz evlenme emelime ulaştım.

Tam borç yok, evlilik müessesine giriş dersini de (evlilik hazırlıkları) başarı ile geçtim,

günümü gün edeceğim derken...

Diyemedim işte, altı aylık safahat dönemim bitti.

Boyumdan büyük borcum var şimdi.

Buralarda geçenlerde bahsetmiştim ev alma fikrimizden. En nihayetinde aldık.

Eee ev bu on yıldan aşağı borcu bitmiyor.

Yani şimdilerde ben yine tutumluluk yollarını arşınlıyorum.

Bu süreçte mecburiyetten değil de cidden tutumlu olmayı öğrenebilirsem bu da benim

bu işten elde ettiğim kâr olur.

Demem o ki: "Borcum çoktur bende bilirim, lakin gel böyle kabul eyle beni..."

Tutumluları gözlerinde öperim.

Benim gibi müsriflere; Allah bizlere akıl fikir ihsan eylesin der, gözlerinden öperim.

Applesodaa önümüzdeki on yılın maddi eylem planını bildirdi.

NOT: Evi temelden aldık; yani bir kaç direk, birazcık da beton şimdilik ortalık.

Seneye bu vakitler taşınma telaşıma hep beraber düşeriz.

NOTUN NOTU: Rabbim isteyen herkese nasip etsin inşallah!

Pazartesileri hiç sevmem!

• Günaydın gün ışıklarım, casperlarım! :)
• Şehirler arası seyahatle geçen bir hafta sonunun ardından, gözlerim pazartesi sabahına açılmayı reddetse de bir şekilde geldim, şimdi işteyim.
• Bizim Tuzla'da ailelerimizin Üsküdar'da oturması sebebiyle yapmış olduğumuz bu hafta sonu yolculukları beni benden alıyor. Bu işe başka bir çözüm bulmamız lazım, zira bünyem buna dayanamıyor...
• Baharın gelip kapıya dayanması ile beraber gün ışığı camlara vurunca daha bir kolay kalkarım sanmıştım. Lakin tembel; kışın da tembel, yazın da tembel... 
• Şimdilerde iki endişem var, birincisi; düğün sezonunun açılmasına müteakip çeyrek altın almaya para yetiştirememek. İkincisi ise yaklaşan Ramazan... 
• İlk kez bir Ramazan boyunca kendi kendime kalkıp sofra kuracağım, kaldıracağım. Bu Ramazan benim de idare etmem gereken kendi evim olduğundan çok endişeliyim. Hele ki bir de akşam yemeklerine çare bulamamışken ben sahurda ne pişireceğim derdi şimdiden sardı beni... En iyisi mi ben şimdiden sahur için bir yemek listesi hazırlayayım.
• Erken kalkan yol alır demişler, ben şimdiden planlamaya başlarsam Ramazan-ı Şerif'i de hayırlısı ve de gönül rahatlığı ile atlatabilirim sanıyorum.
• Şimdi ikincisi tamam da bu ilk problemim ne olacak benim? Evlenmeyin yahu! Ev aldım, borcum boyumu aştı. Ben bütün bunlara nasıl yetişeceğim? Beni de düşünün azıcık ama değil mi? 
• Neyse canım hayırlısı ise evlenin, ona da yetişirim bir şekilde inşallah. :)
• Hafta sonu haberleri ve de benim şahsi problemlerimi de görüştüğümüze göre artık çalışmaya başlayabiliriz.
• Gözlerinizden öperim, Applesodaa! :)

Kafamda deli sorular...

Kartal - Kadıköy metrosuna her bindiğimde makinistin tek görevinin "Bir sonraki tren sekiz vagonludur." anonsunu yapmak olduğunu düşünüyorsam bunun suçlusu ben olamam...

Cumalar candır, gerisi heyecan!!!

Mübarek cumanın tam orta yerinden bildiriyorum;

mesainin bitmesine az kala sizlere bir selam etmeden gidesim gelmedi.

Kendi kendimi enerjik olmaya telkin ediyorum.

Zira yarın akşama misafirim var.

Bu da demektir ki sabahtan kalkılıp ev dip köşe temizlenecek, çamaşırlar yıkanıp-kurutulacak.

Üç çeşit yemek yapılacak.

Misafir gelmeden önce ev temizliği yapmanın gerekliliğini hiç anlayamamıştım,

taa ki evlenip, evimin hanımı olana kadar (sadece akşamları da olsa ev hanımı, ev hanımıdır).

Ne de olsa misafir gidince ev daha beter olacağından,

annemin evinde söylene söylene iş yapmayı

görev edinmiştim.

Lakin artık bende biliyorum ki; misafir gelecek ise o ev temizlenecek.

Türk kızı olmaktan mıdır, hamurumuzu annelerimiz böyle yoğurduğundan mıdır?

Yoksa bu toprakların havasından suyundan mıdır bilmem??

Artık bildiğim şey misafir geleceği zaman ev temiz değilse,

yüreğimin orta yerinin sıkıntılara gark olduğudur.

Misafirler arada bir teşrif ettiğinden, bizleri temiz pak hatırlasınlar isteriz.

Annelerimizden böyle gördüğümüzü bilsinler, 

gönül rahatlığı ile ikramlarımızı yiyip, içsinler isteriz.

Maddeleri çoğaltmak mümkün olmakla beraber,

annem gibi olmayacağım dediğim tüm zamanların üzerine

şimdi tam annem gibi oldum. :)

Türk kızı olmak kolay değil vesselam, misafire hürmet ve hazırlık etmek 

genlerimize işlenmiş bir kere azizim. :)

Öyleyse ben bir koşu evime gideyim.

Bu akşam dinlenip güç toplayayım, yarın ölümüne yorulacağım. :)

En piri pak yanımdan kocaman sevgilerle..

Bol misafirli hafta sonlarınız olsun...

(Ben misafiri tek başıma ağırlayacak değilim ya... Sizde çalışın..)

:)

Applesoda, en hamarat ev hanımı cuma haberlerini sundu...

Not: "Annemin evi"... Dikkat ettiyseniz eğer söylemesini geçtim, dilime değmese dahi yazması bile kalbimi sızlatıyor.

Pazartesileri hiç sevmem, sevemem!

Kasvetli bir pazartesi sabahından sizlere kocaman bir günaydın sunarım casperlar.

Şu pazartesiyle yıldızım hiç barışmayacak sanırım. Yataktan kalkması bir dert, işe gelmesi bir dert, ayılması ayrı bir dert ve hepsi haftanın ilk günü olması neticesi ile bugün iki katı zor geliyor. İki mi dedim? On olsun o.

Hafta sonu yine şehirler arası kalmalı annelere ziyaret seyahati yaptığımızdan, bünyem baş aşağı dönmüş durumda. (Evimde yatamayınca ayarlarım bozuluyor benim.)

Pazar günü sürprizi olarak İzmit'e halama gittik. Plansız bir anda "haydi, kalkın gidelim" durumları bence en güzelleri, hayat spontane gelişince güzel. :)

Dönüşte kocamı işe bıraktık, beni de evime bırakacaklardı ki; tam ben ev alma sevdasından elimi eteğimi çekmişken, kısmetimize satılık bir eve bakmak da düştü.

Şimdi büyük konuşmuşluklarıma bir gelelim. Amerikan mutfaklı ev mi? Mümkün değil olmaz oturamam ben öyle derken, bu ev Amerikan mutfak olmasına rağmen bana kendini sevdirdi. Değişik bir şey var evde içine giren çok seviyor. Halbuki küçük aslında, benim şimdiki eşyalarım ile de birazcık sıkışık olabilir ama belki de kısmetimdir, ondan ısınmışımdır eve.. İnanın bende bilemedim.

Kafamdaki karışıklık bir yana, insanların küçük, amerikan mutfak, yarın öbür gün sıkılırsın demeleri de beynimi yedi. Bir kimse de iyi bir şey dese ölür mü ki?? İnsanların hep kötü yorumlar yapmaları olağan bir durum gerçi, lakin işte mevzu ev olunca kızıyorum. Bende çok daha iyilerini isterdim lakin pazar alışverişi gibi değil ki, biraz daha fazla para verip iyisini alasın. Azıcık daha iyisine niyet etsen 30.000-50.000 TL artış oluyor.

Ay daha dün evi gördüm, geceden beri nasıl taşınacağım diye düşünmekten beynim lapaya döndü. Evlilik zormuş casperlar. Annem "Kocanın, koca koca dertleri olur." derdi. Kocayı geçtim de evliliğin öyle vesselam.

Neyse sizi sıkıntılarımla yeterince boğduğuma göre, gidip biraz daha çalışabilirim.

Gözlerinizden öperim.

Applesoda

NOT: Dua edin de ev işim hayırlısı ise olsun casperlar.

Nerelerdeydim?

   Uzunca bir zamandır buralara gelemedim. Her gün blogun kontrol panelini açıp, kimler uğramış diye baktıysam da yazamadım.

 Yoğunluktan olduğu zaten aşikar, lakin gelemediğim bu sürelerde yazmanın benim için ne ifade ettiğini de sıkça düşündüm.

 Dün akşamüzeri metroya yürürken en sonunda kararımı verdim. Yazmak; insanın kendini ifade etme biçimlerinden biri olsa da benim için yazmak,  aynı zamanda paylaşmak demek. Bir de yazmanın taşırma hali var içerimde, biriktirip biriktirip de artık içimde tutamadığım o anlarda taşırıyorum içimdeki dünyayı yazarak.  

  Bunca yoğunluk bana yaramadı. Çok felsefi konuşmaya başladım. :)

 Onca yıldır buralara içimi döküp, ruhumu saçıp, kendimden bahsettiğimden kimi zaman neyi yazıp, neyi yazmadığımı anımsayamıyorum. 

   Bu girişin gelişmesi de şu ki; bahsettim mi bilemedim ama şu anda çalıştığım firmada satış ekibinde yer almaktayım. Yeni yıla müteakip satışlarımız çok şükür elhamdülillah tavan yaptı. Satmak iyi güzel ve hoşta, sattıktan sonra başlayan bir dökümantasyon işi var ki, evlerden ırak casperlar. Şu sıra sattığımız tüm işler için ofisçe oturmuş kırtasiye işi yapmaktayız. :)

   Bu arada en sonunda aradığımı buldum galiba, bu şirket dördüncü iş yerim olmakla beraber şimdiye kadar en mutlu olduğum yer ve de beni en tatmin eden iş de burada yaptığım. Bilgisayar programcılığı okuğumu şimdi bir hatırlayalım. Buna rağmen ilk işim çağrı merkezi idi. Sonrasında yazılım şirketine geçsem de, onlar bendeki çene potansiyelini farkedince marketing işleri de bana kalmıştı. Sonrasında dünyanın en basit işini yapayım, asistan olayım dedim. Dedim ama kime dedim? Bir kere hiç basit bir iş değilmiş. İkincisi de kendimi yine satışta bulmuştum. Son olarak anladık ki satış benim işim! :) Bu yılın ilk iki projesini satmama müteakip göğsümü gere gere yürümeye başladığım doğrudur. :)

   Neticede gelemediğim şu vakitlerde gündüzleri iş kadını, akşamları ev hanımı olmak ile meşguldüm. Şimdi bir yığın iş dağ olmuş beklese de, yazmanın taşırma halindeyim şu an... Bir gelip içimi dökmem gerekiyordu canlarım.

   Tekrardan gelene kadar beni özleyin.

   Applesoda iş dünyasından son gelişmeleri bildirdi.

   Sevgilerle.

   Not: Büyüdüm de iş kadını bile oldum. :) Zaman ilginç bir kavram....

Yatsam, hiç kalkmasam! Kalkıp düşmanlıklarla dolu bir güne başlamakta ne var?

demiş Yusuf ATILGAN.

Taking to long way home.

Oldu en sonunda oldu bim bam bom!!!

Gün bitti casperlar ve ben eve doğru yola koyuluyorum.

Uzun uzak yollarda oturmak da varmış.

44 km'lik seyahatim için bana iyi yolculuklar dileyin...

Eve varınca hep birlikte durup, içeri girmeden önce bir anlığına gülümseyelim mi casperlar?

Bugün de çok şükür eve geldik diye gülümseyeceğiz.

Kendimiz için.

Neden böyle bir şey yapıyoruz diye sormayın.

İçimden geldi.

Öpüldünüz casperlar.

Yarına kadar iyice dinlenin.

Sevgiler.

Applesodaa

İyi demiş...

Deliler ve çocuklar her zaman doğruyu söylerler.

demiş Umberto Eco.

Pazartesileri hiç sevmem, yoksa sevsem mi??

• Good morning casperlarım!!!
• Bir hafta sonunu daha başarıyla yitirdikten sonra; sizlere güneşli pazartesi sabahından, ofisteki rahatsız koltuğumdan, cama yansıyan bilgisayar ekranımdan, az önce ettiğim kahvaltının ardından sesleniyorum...
• Pazartesi ile olan karmaşık ilişkimiz devam etmekte, genellikle kendisinden ölümüne nefret etsem de bu yıl ikinci bir kez daha pazartesiye kavuştuğuma sevindim, size de kendime de yalan söylemeyeceğim.
• Evlendiğimi hatırlarsınız casperlar, eskiden Çengelköy'de ikamet ettiğimde malum. Evliliğe müteakip Kocaeli il sınırına vardım, Tuzla'ya yerleştim. İşte bu noktada işler karıştı. Şimdilerde şehirler arası oturduğumu düşünürsek ne zaman annemlere gelecek olsak kalmak zorunda kalıyoruz.
• Bu kalma merasimleri beni benden alıyor artık... Haftalardır evimde temizlik yapamadığıma mı yanayım? Hafta sonu evimde sere serpe yatamadığıma mı yanayım? Yoksa 24 yıl yaşadığım ev dahi olsa, artık rahat edemediğime mi yanayım? Oy ben nerelere gideyim??
• En iyisi akşam olsun da eve gideyim, evim evim güzel evim...
• Bu arada bu hafta sonu iki doğum gününe katıldık ve ben bu işin çok masraflı olduğuna karar verdim... Hayat çok pahalılaşmış be canım.
• Applesodaa size ofisten ev hasretiyle bildirdi. Sevgiler, saygılar...

Pazartesileri hiç sevmem!

• Önceki hafta cuma akşamı ağır bir ateşlenme ile eve vardım, cumartesi sabahı soluğu hastanede aldım. Gribal enfeksiyonumu kabullenip, 5 gün bilfiil yattım.
• Nasıl bir bahtsızım bilemedim?? Bu enfeksiyonu nasıl kaptım, nereden edindim hiç bir fikrim yok lakin tüm şirkete benden bulaştığı kesin bilgi...
• Benim hasta olup, inzivaya çekilmeme müteakip peşimden tüm şirket hastalanmış. Ben döndüğümde deyim yerindeyse ofiste in cin top oynuyordu.
• Şimdi her ne kadar azıcık sıhhatim yerine gelmiş olsa da, üzerimde bir isteksiz çalışma hali... Ay nerelere gideyim neler edeyim...
• Bu arada sattım Casperlar, sattım!!! Yeni yılın açılışını yaptım, iki proje birden sattım! :) Hadi gene iyiyim. :)
• Sevdiceğime sevgililer günü sürprizi yapıp ceket alayım dedim, bu yoğunlukta bir haftayı bulur gelmesi deyip sipariş ettiğim ceket ertesi gün geldi. Benim de sevgililer günü sürprizim yalan oldu, eve gider gitmez hediyemi takdim ettim. (Takdim etmekten kastım; masanın üzerine bıraktım gelince bulsun diye zira o sıra yüksek ateşle cebelleşiyordum.)
• Bana bir sevgililer günü hediyesi ise henüz gelmedi, büyük bir şey gelecekmiş, haydi hayırlısı dedim bekliyorum.
• Bu arada sevgililer gününde bir değişiklik yapmak istedim, ailelerimizi kahvaltıya çağırdım, gayet de güzel vakit geçirdik. :)
• Çok fazla hastalıklı ve sevgili kelimesi içeren bu yazı için affınıza sığınır, henüz tam atlatamadığım hastalığımı bahane ederim.
• Applesodaa geçtiğimiz iki haftanın özetini sundu, saygılar.

"Kadınlar polis gibidir. Ellerinde bütün deliller vardır ama yine de itiraf etmenizi isterler.”

demiş birisi.

Kim demiş bulamadım velâkin iyi demiş.